Roland Van Campenhout

Roland: “Ik heb deze gitaar sinds 1962 élke dag vast gehad. Ze heeft gans mijn leven gedeeld, in alle periodes en alle landen waar ik gewoond heb.”

“Deze Gibson is mijn eerste gitaar, ze is altijd mijn main instrument geweest en ze zal altijd bij mij blijven. Ik kocht haar na mijn legerdienst, in 1962 bij Paris Flor in Brussel, waar ook Philip Cathérine zijn eerste jazz gitaar kocht. Ik was niet zo stipt met mijn maandelijkse afbetaling, dus kwam de madam van de winkel van Brussel naar Gent waar ik woonde om haar geld, stel je dat voor.”

“Ik schat dat ze twaalfduizend Belgische frank kostte, dat was grote chiquée, zo’n Gibson. Ik kon dat betalen omdat ik een job had bij Miek en Roel, het kleinkunstduo. Zij waren beïnvloed door Amerikaanse en Engelse folk met veel fingerpicking en daar was ik nogal goed in. Hun eerste twee platen en bijvoorbeeld ‘Jij en ik’ zijn met deze gitaar opgenomen. Ook mijn eerste solo-lp ‘A tune for you’ is helemaal met deze Gibson opgenomen.”

“Je ziet het nu niet meer, maar oorspronkelijk was dit een Sunburst Southern Jumbo. Nu is het hout licht van kleur omdat een stonede Amsterdammer me ooit wijs maakte dat ze luider zou gaan klinken als je het bovenblad schreeft. Hij vroeg daar veel geld voor. Maar in feite is ze niet luider gaan klinken. Misschien wel iets warmer. Maar ik heb er toch een beetje spijt van dat ze niet meer de originele Sunburst kleur heeft. Gelukkig klinkt ze nog altijd zeer warm en blijft ze lang naklinken bij een open akkoord."

“Ik gebruik ze niet meer voor optredens, daarvoor heb ik andere gitaren met goeie elementen. Het is mijn huiskamerinstrument. Ik gebruik ze om op te freewheelen, ik kan er uren op bezig zijn, dat geeft me een zenboeddhistisch rustig gevoel. Het liefst gebruik ik dan zeer rare tunings en speel een beetje atonaal jazz-achtig. Ik stem bijvoorbeeld de mi en de si gelijk waardoor je een sitar-effect krijgt. Of ik stem de dikke mi heel laag zodat ik heel nieuwe dingen krijg. Soms stromen die effecten of vondsten door naar liedjes of harmonieken.”

“Dat voelt zo goed voor lichaam en geest, zalig vind ik dat. Music is a healing force, I love it. Zo heeft deze gitaar gans mijn leven gedeeld, in alle periodes en alle landen waar ik gewoond heb. Ze is mijn rots in de branding. Ik heb ze sinds 1962 zonder twijfel elke dag vast gehad. ‘s Nachts ligt ze soms naast mijn bed, soms erin. Ik hou ervan om ze te kuisen met zo’n ouderwetse oranje stofvod. Om ze te tunen met een stemapparaat. Ze is als een kindje. Ik zorg ervoor en zij zorgt voor mij. En nu de man met de zeis stilaan dichterbij komt, helpt ze om nog van elke dag de beste van mijn leven te maken. Ze houdt me jong.”