“Ik ben linkshandig en deze gitaar rechts. Dat gaf me meteen mijn unieke klank”
“Ik weet het niet meer zeker, maar ik geloof dat ik deze Hofner in een kringwinkel gekocht heb. Het was in 1985 want toen debuteerde ik als zanger met deze gitaar. Op zich was de aankoop een vergissing, want ik ben linkshandig en de gitaar is er een voor rechtshandigen. Ik bespeelde ze dus ondersteboven en dat lukte me door ze in open tuning te stemmen. Als gitarist ben ik dus al direct fout begonnen. Maar dat gaf me het voordeel dat ik meteen een unieke klank had. Ik heb er ook jaren op gespeeld, mijn eerste plaat is er helemaal mee opgenomen, ik gebruik ze om songs te maken.”
“Ik ben een zanger-liedjesschrijver, geen echte gitarist. Ik kan me behelpen op gitaar, maar ik ben geen muzikant die uitblinkt op een instrument behalve misschien de mondharmonica. Ik denk dat ik pas in 1990 de beperkingen van dat ondersteboven spelen zodanig ondervond dat ik een linkshandige gitaar ben gaan kopen. Ik heb intussen een stuk of zes gitaren, maar deze ligt me nog steeds het nauwst aan het hart. Ik pak ze niet elke dag meer vast zoals je met een goed lief zou moeten doen, maar ik zie ze wel dagelijks in mijn living staan.”
“Ze klinkt authentiek en volumineus, krachtig, als een oude blueszanger. Ik ben blues-fan en het viel me op dat zij ook wel eens stemmen in open tuning. Ik gebruik ze als ik blues wil spelen en in feite zijn de thema’s van mijn teksten ook bluesy. Deze gitaar is een oldtimer en daarom hou ik ervan. Ze is uit de jaren ‘50 en al een beetje versleten. Ze heeft geleefd net zoals ik. Maar haar nek is nog kaarsrecht, ze speelt soepel. Ik heb twee Martins, die waren een pak duurder maar daar is al wat schade aan. Terwijl deze fier stand houdt. Ze moest op mijn pad komen. Moest ze verdwijnen, ik zou een stuk van mezelf kwijt zijn.”